نمیدونم اونایی که کم می نویسند خوب مینویسند یا اونایی که خوب می نویسند کم مینویسند ؟ یا شاید مثال " کم بنویس همیشه بنویس ! " و سر لوحه خودشون قرار دادن. مثل توکا نیستانی در وبلاگ توکای مقدس با این همه استقبال، فاصله پست شماره 416 تا پست 417 بیش از یکسال است. ولی با همه این ها ایوانف ، نویسنده وبلاگ سیب زمینی خور ها یکی از این وبلاگنویس هاست. در این وبلاگ دنبال شاهکار ادبی ، موضوع جذاب ، سرگرمی ، فضای دلباز یا هر پیش فرض دیگری نباشید.  وبلاگ را همان طور که هست بخوانید. شاید پس زمینه تیره کمی دلگیر باشه ولی بی تردید این تیرگی هم بخشی از حس و حال نویسنده است. اولین آدرس سیب زمینی خور ها توسط عمو فیلترچی مورد عنایت قرار گرفت. پروفایل و ایمیل و ابزار ارتباطی وجود نداره. تقریبا تمامی کامنت ها بسته است. در مجموع شما را به دیدن این وبلاگ دعوت میکنم. امیدوارم وقتی مطالعه آرشیو وبلاگ و تموم کردید ، وبلاگ بروز شده باشه.


سیب زمینی خور ها [ کلیک کنید ]

برای قسمت بعد چه وبلاگی معرفی کنم ؟






اولین بار در اوایل عمر وبلاگنویسی ام با این موج آشنا شدم. موج خداحافظی های وبلاگنویسی. خرداد امسال هم یکی از همین موج ها به دیوار بلاگستان فارسی برخورد کرد و چند نفری به صورت متوالی از این عرصه خداحافظی کردند. مثل " دلبانگ " که از هم دوره های خودم بود. " دری وری های یک کیبورد به دست " و " آخرین طعم حیات " که از بچه های خوب میهن بلاگ بودند. و یا " پرسه هایی که تا ادامه می روند " به قلم گلاره چگینی که پیش از این همین جا وبلاگش و معرفی کرده بودیم.

غم انگیز به نظر میرسه. صفحه ای که سال ها مسیر ارتباطی تو با دوستی نا آشنا ولی عزیز بود دیگه بروز نشه و رنگ متروک شدن به خودش بگیره. ولی با این وجود مفید هم هست. به نظر من همین خداحافظی های دسته جمعی باعث میشه بلاگستان فارسی پوست بندازه و بلاگر های جدیدی معرفی بشن. نظر شما چیه ؟


از خداحافظی کدوم وبلاگنویس خیلی ناراحت شدید ؟