موسیقی سنتی - قمر

قمرالملوک وزیری (۱۲۸۴خورشیدی - ۱۳۳۸خورشیدی)، نخستین زن خواننده ایرانی بود.

سالها پیش با صدای جادویی قمر آشنا شدم. از همون دوره ی نوجوونی آرزو داشتم بتونم یه روزی تمام کارهای قمر رو گیر بیارم و گوش بدم. اون روزا حتا صدای بنان هم ممنوع بود و ما آثار بنان و روح انگیز و گلپا و مرضیه و الهه و خیلی از بزرگان دیگه رو مث جنس قاچاق به دست می آوردیم با کیفیت خیلی پایین و روی نوار کاست و با رادیو ضبط داداش بزرگه یواشکی و با صدای پایین گوش می کردیم تا مبادا همسایه ها این صداهای ممنوعه رو بشنون. یادمه برای یه گیر آوردن یه ترانه از قمر، دو هفته و هر روز مسافت زیادی رو می رفتم تا یکی از نوار کاست فروشیای اهل دل شیراز یه کاست برام ضبط کنه و منه تشنه رو سیراب صدای قمر کنه.

قمرالملوک در تاکستان قزوین زاده شد. هنگام تولد پدر نداشت و در ۱۸ ماهگی مادرش هم مرد و از این زمان تحت سرپرستی مادربزرگش که روضه‌خوان زنانه حرم ناصرالدین شاه بود قرار گرفت. او در جایی گفته است: «من مدیون تربیت اولیهٔ خودم هستم. چرا که همان پامنبری کردن‌ها به من جرأت خوانندگی داد».

... بقیه در ادامه مطلب...

این شما و اینم صدای نازنین قمر الملوک وزیری
::
::
::

* قمر در ویکی پدیا (کلیک کنید)
* قمر از نگاه دیگران (کلیک کنید)

* آخرین صدای قمر (کلیک کنید)

* سایت موسیقی سنتی ایران (کلیک کنید)
 
* ادامه مطلب (کلیک کنید)

ادامه نوشته

بخش موسیقی سنتی - اکبر گلپایگانی

اکبر گلپایگانی در 17 شهریور 1312 در شهر تهران دیده به جهان گشود. وی در خانواده ایی متولد گشت که همه دارای صدایی دلنشین بودند و گفته می شود پدربزرگ او نیز دارای صدایی خوش بوده است. اکبر گلپا به توصیه پدر به تمرین آواز پرداخت و با اصول موسیقی آشنا شد. وی تحصیلات ابتدایی را در دبستانهای فرهنگ و اقبال شروع نمود و در این دوران با جهانگیر ملک همکلاسی بود که این امر باعث گشت اوقات فراغت را با تمبک ملک آور بخواند. سپس تحصیلات متوسطه را در دبیرستانهای بدر و نظام و سپس دانشکده افسری و علوم و پس از آن کلاس تخصصی نقشه برداری سازمان برنامه را به پایان رساند و بعد از آن دوره کارشناسی بانک را پشت سر گذاشت. ولی چون عاشق موسیقی ملی و سنتی وطنش بود به موسیقی و آواز روی آورد.

اکبر گلپایگانی در حین تمرین آواز با شخصی به نام حسن یکرنگی که صدایی خوش و گیرا داشت آشنا شد او پس از مدتی اکبر گلپا را به نورعلی خان برومند معرفی کرد و حدود 10سال نزد استاد با گوشه های موسیقی و تکنیک های آواز آشنا گشت. در این دوران بود که نورعلی خان برومند گلپا را به داوود پیرنیا معرفی کرد که سر آغاز همکاری با برنامه گلها ی جاویدان شد.

اکبر گلپا برای پیشرفت هر چه بیشتر با اساتیدی همچون حاج آقا محمد ایرانی، ادیب خوانساری ، و خوانده های طاهرزاده به ممارست و تلاش همت گمارد که حاصل این تلاش اجرای بیش از 400 برنامه گلها با صدای توانای اکبر گلپا بود که تا سال 1357 ادامه یافت.

برای این جا قطعه ایی از تصنیف مرد حنجره طلایی آواز ایران را برایتان انتخاب کرده ام. گوش کنید:

دریافت تصنیف "نه می مونده نه مستی" (کلیک کنید)

::

* اکبر گلپایگانی در ویکی پدیا (کلیک کنید)

* آلبوم های گلپا (کلیک کنید)

بخش موسیقی سنتی- سپیده رییس سادات

این بار بر آن شدم که این مردسالاری پستای موسیقی سنتی رو با سپیده رییس سادات بشکنم و از صدای تازه ای بگم که بدبختانه نمی تونیم لذت شنیدنش رو از نزدیک داشته باشیم. صدای نیمی از با استعدادترین های موسیقی ما توی سرزمین خودمون خاموش و ممنوعه.

اما لااقل می تونیم اینجا و کنار هم بشینیم پای صدای قشنگش و باهاش به سلوک حسی برسیم.

امیدوارم روزی برسه که توی سالن های شهرهای میهنمون صدای بی خش این بانوی هنرمند و سه تار نوازی هنرمندانه اش رو از نزدیک بشنویم.

این شما و این سپیده رییس سادات.

دریافت تصنیف "گفتم گره نگشوده ام"

• سپیده رییس سادات در ویکی پدیا (کلیک کنید)

• گفتگو با این بانوی هنرمند در برنامه سکو (کلیک کنید)

• با سپیده رییس سادات در بی بی سی (کلیک کنید)

• کوتاه از زندگی سپیده در ادامه مطلب (کلیک کنید)

ادامه نوشته

بخش موسیقی سنتی - سالار عقیلی

به پیشنهاد یه دوست عزیز و همیشگی، این بار از "سالار عقیلی" می نویسم و با هم ازش می شنویم.

سالار عقیلی خوانندهٔ جوان موسیقی سنتی ایرانی، متولد 1356 و دانش ‌آموختهٔ هنرستان موسیقی سوره و نیز دارای مدرک کارشناسی در رشتهٔ بازیگری تئاتر هست. همسرش "حریر شریعت زاده" هم نوازنده پیانو و دف هست.
سالار، خوانندهٔ ثابت ارکستر موسیقی ملی ایرانه و سابقهٔ کار با گروه دستان و ارشد طهماسبی رو توی کارنامه ش داره.

کاری که برای این هفته در نظر گرفتم به نام " خاک مهر آیین" فرم و اجرای خاصی داره . در این تصنیف کمترین بهره از آلات موسیقی برده شده ، ولی شما صدای همه ی سازهایی که می شناسید رو می تونید بشنوید... شنیدنش رو به همه تون توصیه می کنم

دریافت تصنیف خاک ِ مهر آیین

•  گفت و گویی خواندنی با سالار عقیلی و همسرش (کلیک کنید)

•  ویدئوی تصنیف "یاد باد" از آلبوم یاد باد (کلیک کنید)

• ادامه مطلب فراموش نشود. :)  (کلیک کنید)

ادامه نوشته

بخش موسیقی سنتی - شوق نامه

آلبوم شوق نامه را می توان جزو خاص ترین آلبوم های موسیقی سنتی محسوب کرد. از آن جهت که شیوه ی آوا دهی، خوانش و ترکیب ریتم و حتا ترکیب سازدهی آن با همه ی آلبوم های این سالها متفاوت و به گونه ای مستقل و بی همتا محسوب می شود.

خواننده ی این آلبوم فرزند خلف آواز ایران، همایون شجریان است که محمد رضا درویشی با تحقیق و پژوهش چند ساله بر روی قطعاتی بجا مانده از آهنگساز فقید دوره تیموری "عبدالقادر مراغی" و تنظیم و رهبری آن را به عهده داشته.

شنیدنش رو به همه ی مخاطبان خاص موسیقی سنتی توصیه می کنم.

• دریافت یکی از قطعه های آلبوم

• کل آلبوم رو می تونید از اینجا گوش کرده و تهیه کنید (کلیک کنید)

• صحبت های محمد رضا شجریان هنگام پرده برداری از آلبوم (کلیک کنید)

• متن شعر های آلبوم رو اینجا بخونین (کلیک کنید)

• گفت و گو با همایون شجریان درباره شوق نامه (کلیک کنید)

• نظر منتقدان درباره آلبوم ، در یک نشست (کلیک کنید)

بخش موسیقی سنتی - حسین قوامی

حسین قوامی

سال ها پیش همراه با تصاویری از طهران قدیم این صدا به گوشم رسید. بی تعارف جادویی بود. طوری که مدت ها گشتم و گشتم تا بالاخره به دستش آوردم. جوانی ...

حسین قوامی دوره ای وارد موسیقی شد که دید خوبی نسبت به این هنر وجود نداشت و اکثرا با لحنی تمسخر آمیز اهالی موسیقی و مطرب می نامیدند. ولی وی علاوه بر همه این مشکلات و حتی مخالفت های پدرش همچنان به موسیقی و آواز پرداخت. شاید دلیل اصلی دلنشین بودن آثار هنرمندان اون دوره همین باشه. اینکه با عشق به این راه رسیدند.

برای این هفته جوانی را انتخاب کردم. با شعری از نواب صفا و آهنگی از حسین یاحقی. امیدوارم شما هم مثل من لذت ببرید.

:: دریافت از

:: اطلاعات بیشتر درباره حسین قوامی (کلیک کنید)

:: متن شعر جوانی (کلیک کنید)

بخش موسیقی سنتی- مگه نه؟

محمد رضا شجریان

برای اولین پستم در زمینه ی موسیقی سنتی حس کردم از کسی شروع کنم که من رو با موسیقی سنتی ایران پیوند زد. فکر نمی کنم محمد رضا شجریان حتا برای نسل جوان هم لازم به معرفی باشه، برای ما یه خورده جا افتاده ها که دیگه هیچ.

به هیچ وجه نمی شه گفت کدوم یک از آثار شجریان بهتر یا زیباتر یا شنیدنی تره و به همین نسبت انتخاب یک اثر از ایشون بسیار سخت و وقت گیر بود و در نهایت تصمیم گرفتم کاری رو اینجا بذارم که شاید کمتر شنیده شده باشه. دلیل این انتخاب رو درست نمی دونم. به قول پاسکال "دل، دلایلی دارد که عقل از آن بی خبر است..." شاید علتش اینه که حکایت من و "مگه نه" حکایتی سوای همه حکایت هاست. مگه نه با بهترین و بدترین، شادترین و دلگیرترین لحظه های زندگیم پیوندی ناگسستنی داره. مگه نه دورترین خاطرات رو به یادم میاره و نزدیک ترین هاش رو. مگه نه بوی عید می ده، بوی دلتنگی، بوی باران، بوی خورشید، بوی عشق، بوی کتابای کهنه ی خونه ی پدری، بوی نم ساری زیرزمین مادر بزرگ و بوی اردیبهشت شیراز...

آهنگساز "مگه نه" عطاء الله خرم هست. نام ایشون رو روی بسیاری از آثار جاودانه موسیقی سنتی می تونیم ببینیم. تصنیف "مگه نه" با صدای زیبا و جاودانه ی استاد:

:: دریافت از

 •برای خواندن هر آنچه می خواهید درباره استاد شجریان (کلیک کنید)

 •وبلاگ دوستداران شجریان (کلیک کنید)

 •برای دیدن ویدئویی از شجریان در جوانی (کلیک کنید)

•برای دیدن عکس های شجریان (کلیک کنید)

•برای شنیدن کل آثار شجریان به صورت آنلاین (کلیک کنید)