سیمین دانشور، بانوی بی بدیل ادبیات ایران در این کتاب زندگی دختر تحصیل کرده ای را به رخ میکشد که بر خلاف خیلی از دخترهای هم سن و سالش اهل کتاب است و شعر و نقاشی و فلسفه اما در بدیهی ترین مسائل زندگی اش دچار سر درگمی است. به ظاهر اهل سیاست است اما در واقع مسائل سیاسی فقط به پریشانی اش می افزایند. شعر را خوب میداند اما در دو راهی انتخاب یک عشق شاعرانه و یک عشق بر مبنای منطق به سمت آرامش میلغزد ونه شوریدگی جوانکی که دار و ندارش از دنیا احساس است و آرمان هایش و البته استاد پیری دارد که گاهگداری سر به خانه اش میزند و میداند که استاد شاید جوابی به سوالهایش ندهد اما کمکش میکند که سوالهایش را برای خودش تفهیم کند و به آرامش برسد..و جالب اینکه شخصیت استاد در این کتاب برگرفته از خود دانشور است و سیمین به نوعی خودش را هم در این کتاب نوشته است.

فرقی ندارد دهه  ی۵۰ یا ۹۰..دغدغه های این دختر جوان دغدغه هایی است که نسل جوان ما نیز  امروزه با آن دست به گریبان است. سیمین دانشور در این کتاب سرگشتگی نسل جوان تحصیل کرده ای که از چند سو با مسائل مختلف اجتماعی و سیاسی و نیز شخصی دست به گریبان  اند و گریزانند از زندگی سطحی و پوچی را به خوبی تصویر کرده. نثر کتاب نیز بر مبنای گفتگوهایی صمیمی و قلمی روان و فاخر است. چیزی فراتر از یک رمان و نه به پیچیدگی کتابهای فلسفی و عقیدتی مرسوم . شاید امیزه ای شیرین از همه ی اینها در بستر یک روزمره ی آمیخته با واگویه های شخصی.

 چاپ اول این کتاب در  حدود ۳۰۰ صفحه توسط انتشارات خوارزمی در شهریور ۱۳۷۲ به نشر رسیده است.


معرفی کتاب در ویکی پدیا [ کلیک کنید ]

معرفی سیمین دانشور در ویکی پدیا [ کلیک کنید ]

مطالعه خلاصه ی کتاب و نقدهایی در این باره [ کلیک کنید ]