در چشم هایت

کبوتری سفید پر میزند

هرگاه که میخندی ؛

باروت در گلوله نم میکشد

تفنگ زمین میگذارد خشابش را

بمب افکن گل میکارد

پشت بام خانه ها

جنگ به مرخصی می‌رود

و انقلاب

شکوفه میدهد

در چشم‌های

مردمان رنجدیده‌ای که

تو را با بهار جابجا گرفته‌اند

ای که صلح

در چشم‌هایت کبوترانه پرواز میکند

هرگاه که می خندی!


وبلاگ رسمی کامران فریدی [کلیک کنید]