این فاجعه اسم های مختلفی داشت. پیک نوروزی ، پیک شادی ، پیک نو بهار ، بهارانه و ... ولی ماهیت همگی یکسان بود و صرفا برای تغییر تعطیلات بچه ها از حالت دلپذیر به کوفت محض طراحی شده بود. همچنین بهونه خوبی به والدین میداد تا به محض شیطونی کردن بچه با لحنی تهدید آمیز بگن : " تو اصلا لای پیک نوروزیت و باز کردی بچه ؟ " و این دیالوگ پایان تلخی بود بر سرخوشی های اون روز.




صحنه ای از لحظه توزیع فاجعه مذکور

از یکم تا سیزدهم نهایتا چند صفحه حل میکردیم که اونم ناشی از ذوق زدگی اوایل تعطیلات بود. پس از اون بی خیال میشدیم اما کماکان اضطراب حل نشدگی پیک همراهمون بود. معلم های وسواسی توصیه میکردند علاوه بر پاسخ دادن ، رنگ آمیزی هم بکنید. اینطوری اوضاع بحرانی تر هم میشد.


این روزا خبر رسیده که وزیر محترم آموزش و پرورش دستور دادند به دلیل گرانی کاغذ و کاهش هزینه ها امسال پیک نوروزی توزیع نشه. این دستور وقتی مضحک تر به نظر رسید که آقای وزیر با عنوان عیدی بچه ها از این تصمیم یاد کرد. تصمیمی که بی تردید از نظر کارشناسی نادرست است. مایی که پنجشنبه ها تعطیل نبودیم و تموم تعطیلی ها هم تکلیف داشتیم شدیم این. وای به حال نسل بعد !!!


در ادامه براتون چند تا تمرین از پیک نوروزی انتخاب کردم. حل کنید یکم دلتون وا بشه :دی