خوشبختانه در چند سال اخیر فضای فرهنگی شهر تهران نسبت به پایتخت بودنش یه تحولی پیدا کرد!جوری که ذهن من یاری میکنه استارت اولیش از مجتمع فرهنگی اریکه ایرانیان خورد(که اگه اشتباه میکنمو پیش ازون بوده دوستانی که مطلع ترن حتما بگن) و با یه مدیریت شهری مناسب کلا فضاهای فرهنگی در سطح شهر رشد کرد و تقریبا تو هر محله و منطقه نمونه ایی مشابه با اریکه ساخته شد مثل پردیس زندگی و ... تو همین زمان ها بود که سر و صدای یک تحول در معماری به گوش می رسید و حین گذر از اتوبانهای اطراف چشممون به ساختمون حجیم شیشه ایی میفتاد که عین یه پارچه از وسط جمع شده!

این بنا اثر مشترکی از رضا دانشمیر و کاترین اپریدونف هست که در منظقه ۳ شهردای تهران حدود سال ۸۸ ۸۹ ساخته شد که خیلی ها معتقدن بعد از تئاتر شهر و تالار وحدت و موزه هنرهای معاصر این بنا اولین بناییه که با چنین کیفیتی ساخته شده!

دانشمیر برای طراحی این ساختمون سعی داشت ایده ی جدیدی از فضا رو با سازه پروژه هماهنگ کنه و برای اینکه به این هدفش برسه شیب دو سالن نمایش که در امتداد هم هستن و بهم متصل کرد ضمن اینکه یه ایوان سرپوشیده بزرگ هم در زیر این فضا تعبیه کرد که محلی باشه برای گفتگو و تبادل نظر بین کاربرهای فرهنگی این فضا یا به اصطلاح ما معمار ها یک " فضای تعامل" ایجاد کرد.

این فصا که در کل مساحت ۱۵۰۰۰ متر مربع داره از دو بعد قابل بررسیه یکی نمای بیرونی و منظر شهری و یکی هم نما یا نماهای داخلی و امکاناتی که کاربر استفاده میکنه

در بحث نمای بیرونی و منظر شهری هم انتقاد زیاد بوده به این اثر هم تعریف و تمجید به شخصه طرح رو دوست دارم ولی با سلیقه معماریی من سازگار نیست چون کلا با متریال شیشه اون هم در این ابعاد مخالفم ولی فکری که پشت این فرم بوده یک فکر بکر بوده و بسیار قابل تحسین و آموزندست اینکه چرا و کجا باید رمپ داده بشه اینکه چرا و کجا فرم باید آغوششو باز کنه و واگرا باشه و کجا همگرا...اینا عالین.

و چیزی که از همه عالی تر بُعد دوم یعنی طراحی داخلیه چیزی که من جناب رضا دانشمیر رو درش استاد می دونم و خود ایشون بارها در مصاحباتشون به اهمیت سیرکلاسیون فضا اشاره کردن با اینکه وقتی وارد این فضا میشیم به دلیل عظمتش ممکنه یه حس دوری و نا آشنایی بهمون القا کنه به خصوص در دفعات اول ولی با دقت به فضا ها که شامل سالن های نمایش سینماییی سالن های همایش کنفرانسی و میزگردی٬رستوران و کافه و گالری و... هست به این تیجه میرسیم که چقدر خوب این فضاها در این حجم کشیده چیده شدن.

و یک نکته ی بسیار قابل تحسین دیگه در مورد این طرح فضای ورودیشه که کاملا تعریف شدست و شمارو خود به خود به داخل هدایت میکنه و از طرفی بهترین فضای تعاملی بود که میشد هم ساختمون رو درش دخیل کرد هم لندسکیپ رو.

حالا که اشاره به رضا دانشمیر شد بد نیست اشاره ایی هم به بجث داغ این چند سال اخیر هم بکنیم! مسجدی که توسط ایشون برای سایت تئاتر شهر طراحی شد!! ( حتما و حتما عکس هاشو ببینید چون دوست دارم نظراتتونو در موردش بدونم)

با توجه به این پروژه ی معرفی شده (پردیس ملت) و مسجد مذکور  به نظر شما ساختار شکنی الگوهای واحد که سالیان سال در ذهن مردم جا افتاده کار درستیه؟ اصلا به نظر شما معمارایی مثل آقای دانشمیر ساختار شکن هستن؟!!

• تصاویر داخلی و خارجی از پردیس ملت ( کلیک کنید )

• تصاویر مسجد طراحی شده توسط رضا دانشمیر ( کلیک کنید )

• معرفی مختصر رضا دانشمیر ( کلیک کنید )

• خلاقیت ( کلیک کنید )