حس مشترک متولدین دهه شصت و اوایل هفتاد حسی است به نام نوستالژی. ترکیبی از هیجان یادآوری روزهای خوب گذشته و غم عدم توانایی بازگشت به آن روزها. ممکن است با یک آهنگ ، یک ترانه ، یک فیلم و حتی یک شی کوچک این حس تحریک بشه.

همه ما در دوران کودکی انیمیشن هایی دیدیم که برای ما یادآور خاطرات کودکی ماست. معمولا از انیمیشن های جدید خوشمون نمیاد و قدیمی تر ها رو ترجیح میدیم. حالا سوال اینه :

آیا به دلیل اینکه با اون انیمیشن ها خاطره داریم ، اونا رو نسبت به کارتون های جدید برتر میدونیم ؟

یا اینکه واقعا انیمیشن های زمان ما دارای خصیصه هایی بودن که کارتون های امروزی ندارن ؟



  • فکر کنم تام و جری تنها کارتونی باشه که از این قانون پیروی نمیکنه !